Bazen insan tek yönlü yaşamaktan sıkılır. Ben de bu sıkıntılı dönemi yaşıyorum şimdi.Kış mevsimine girişin yaşandığı bu günlerde içimde garip bir sıkıntı var. Sanki insanlar bu günlerde daha mağdur oluyor. Soğuk havaya maddi olanaksızlıkları olan aileler, insanlar nasıl dayanacak diye düşünürüm hep.Kışın daha çok yemek ihtiyacımız olmaz mı? Allah ısınacağımız ateşi, yiyeceğimiz aşı, yaşayacağımız toprağı eksik etmesin. Gündeme güm diye oturan küresel kriz de olumsuz olarak ruhumuzu bozuyor. İşsizler ordusu hızla büyüyor.
Doğuda şehit sayımız artmaya devam ediyor.Çevremde iş arayan o kadar çok üniversiteli genç tanıdığım var ki.. Dünyadaki sınavlarımız kıran kırana devam etmekte. Cadı kazanı gibi kaynamakta dünyamız.
Yağmur şiddetle yağıyor. Kuruyan toprak ve bitkilerimiz mutlu oluyorlar bu kez. Kediler, köpekler açlar. Çizmesi, paltosu olmayan çocuklar sırılsıklam. Süpermen olmak lazım ihtiyacı olanlara ulaşabilmek için. Ancak, süpermen olmak hayal olduğuna göre, çevremizdeki ihtiyaç sahiplerine ulaşmaya çalışmalıyız. Aç olan bir çocuğu doyurmak, giydirmek gibi.Yaşlı bir insana destek olmak gibi..Açlıktan miyavlayan bir kediyi beslemek gibi.. İnanın onları mutlu ettğimiz kadar kendimizde mutlu oluruz.
Allaha şükrederken, ihtiyacı olan diğer insanlara ulaşmaya çalışmanın hazzını yaşamaya değer buluyorum.
Sevgi ve farkındalıkla kalın.